2550​

กระดาษลัง

​

โมเดลนำเสนอผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมสำหรับสถานที่ประมูลผลงานศิลปะ โดยมีแนวคิดให้พื้นที่ภายในถูกมองเห็นจากภายนอกเพียงบางส่วน ขณะที่เพดานของพื้นที่หนึ่งทำหน้าที่เป็นพื้นของอีกชั้นหนึ่ง ทำให้ภายในและภายนอก ส่วนบนและส่วนล่าง เชื่อมโยงสัมพันธ์กัน

​

เมื่อผู้ชมเคลื่อนเข้าไปในพื้นที่ สถาปัตยกรรมจะค่อยๆ เปิดเผยและคลี่คลายผ่านการรับรู้ทีละส่วน โมเดลนำเสนอนี้เลือกใช้กระดาษลังเพียงวัสดุเดียว โดยใช้พื้นผิวและสันด้านหนาของกระดาษเป็นเปลือกอาคารที่มีทั้งความทึบและความโปร่ง เสมือนม่านบางๆ ที่อำพรางพื้นที่ภายใน และสะท้อนแนวคิดของสถาปัตยกรรมที่ตั้งใจใช้วัสดุอย่างจำกัด